Archive | Wetenschapplijke informatie over PCA3 en PSA
In een recente bijeenkomst bespraken Schilling en diens collega’s vijf klinische toepassingen waarvoor de PCA3-test bruikbaar kan zijn. Hun conclusies zijn gebaseerd op wetenschappelijk bewijs en praktijksituaties uit hun klinische werk.
De derde klinische toepassing is het besluit tot een prostaatbiopsie bij mannen met een verhoogde PSA-waarde (2,5-10 ng/mL) die eerder nog geen prostaatbiopsie hebben ondergaan.
Uit een Europees onderzoek blijkt dat de diagnostische nauwkeurigheid van de PCA3-test statistisch aanzienlijk hoger is dan die van serum-PSA (totaal PSA) voor de voorspelling van het resultaat van een eerste biopsie bij mannen met een verhoogde PSA-concentratie.
In de publicatie van Schilling en collega’s wordt dit geïllustreerd aan de hand van het geval van een 67-jarige man met een totale PSA-waarde van 18,5 ng/mL, verdachte bevindingen na een digitaal rectaal onderzoek (DRE) en een verhoogd prostaatvolume van 50 mL (dit duidt op een vergroting van de prostaat). De lage PCA3-score van 11 wijst op een lage kans op de aanwezigheid van prostaatkanker in volgende biopsieën. En er werd inderdaad in geen van de 13, bij de prostaatbiopsie afgenomen monsters, kanker geconstateerd.
Uit zowel het wetenschappelijke onderzoek als uit dit klinische voorbeeld, blijkt dat de PCA3-test een hulpmiddel kan zijn bij het besluit tot een prostaatbiopsie over te gaan bij mannen met een verhoogde PSA-waarde waarvan onzeker is of een eerste biopsie moet worden uitgevoerd.
Bron:
The Prostate Cancer gene 3 assay: indications for use in clinical practice
Schilling D, de Reijke T, Tombal B, de la Taille A, Hennenlotter J, Stenzl A.
BJU Int 2010;105:452-5
In een recente bijeenkomst bespraken Schilling en diens collega’s vijf klinische toepassingen waarvoor de PCA3-test bruikbaar kan zijn. Hun conclusies zijn gebaseerd op wetenschappelijk bewijs en praktijksituaties uit hun klinische werk.
De tweede van de vijf klinische toepassingen waarvoor de PCA3-test als een hulpmiddel kan worden toegepast, betreft het besluit tot een prostaatbiopsie over te gaan bij mannen met normale concentraties prostaatspecifieke antigeen (PSA) maar met een familiegeschiedenis van prostaatkanker.
Tot dusver bestaat er geen wetenschappelijk bewijs voor het gebruik van de PCA3-test in deze patiëntenpopulatie. Schilling en collega’s presenteren echter een klinische situatie waaruit blijkt dat de PCA3-test bruikbaar kan zijn.
Het gaat hierbij om een man van 55 jaar oud met een normale PSA-waarde (1,1 ng/mL) en normale bevindingen bij een digitaal rectaal onderzoek (DRE). Deze man was erg bang was prostaatkanker te hebben aangezien deze ziekte in zijn familie voorkwam. Een hoge PCA3-score van 83 duidde op een verhoogde kans op een positieve herhaalde prostaatbiopsie. Dit werd later bevestigd.
Gezien het feit dat er tot dusver geen wetenschappelijk bewijs bestaat voor de toepassing van de PCA3-test in dergelijke gevallen, rechtvaardigt het gepresenteerde rapport klinische onderzoeken in deze richting.
Bron:
The Prostate Cancer gene 3 assay: indications for use in clinical practice
Schilling D, de Reijke T, Tombal B, de la Taille A, Hennenlotter J, Stenzl A.
BJU Int 2010;105:452-5
In een recente bijeenkomst bespraken Schilling en diens collega’s vijf klinische toepassingen waarvoor de PCA3-test bruikbaar kan zijn. Hun conclusies zijn gebaseerd op wetenschappelijk bewijs en praktijksituaties uit hun klinische werk.
De eerste klinische toepassing is het besluit voor een prostaatbiopsie bij mannen met een verhoogde concentratie prostaatspecifieke antigeen (PSA) en voorafgaand één of meer voorafgaande negatieve biopsieën.
Uit onderzoeken in Europa en de VS blijkt dat de PCA3-score een grotere diagnostische nauwkeurigheid biedt dan de PSA-waarde uit het bloed bij de voorspelling van de resultaten van herhaalde prostaatbiopsieën. Een stijgende PCA3-score correspondeert met een stijgende kans op een positief resultaat bij een herhaalde prostaatbiopsie.
In de publicatie van Schilling en collega’s wordt de bruikbaarheid van de PCA3-test voor deze toepassing geïllustreerd aan de hand van de praktijksituatie van een 47-jarige man met een stijgende PSA-waarde (van ongeveer 10 ng/mL naar 15 ng/mL) en normale bevindingen bij een digitaal rectaal onderzoek (DRE). De man had eerder drie prostaatbiopsieën ondergaan die allemaal negatief uitvielen. De hoge PCA3-score van 45 wees op een verhoogde kans op een positief herhaalde biopsie. Dit werd later bevestigd.
Hieruit kan worden geconcludeerd dat de PCA3-test als hulpmiddel kan dienen bij het besluit tot een prostaatbiopsie over te gaan bij mannen met een verhoogde concentratie prostaatspecifieke antigeen (PSA) en één of meer voorafgaande negatieve biopsieën.
Bron:
The Prostate Cancer gene 3 assay: indications for use in clinical practice
Schilling D, de Reijke T, Tombal B, de la Taille A, Hennenlotter J, Stenzl A.
BJU Int 2010;105:452-5
De test op prostaatkankergen 3 (PCA3) test vormt mogelijk een hulpmiddel bij de behandeling van (verdenking op) prostaatkanker.
In een recente bijeenkomst bespraken Schilling en diens collega’s vijf klinische toepassingen waarvoor de PCA3-test bruikbaar kan zijn. Hun conclusies zijn gebaseerd op wetenschappelijk bewijs en belangrijke gevallen uit de klinische praktijk.
Samen leveren zij bewijs voor het feit dat de PCA3-test kan worden gebruikt voor de dagelijkse behandeling van mannen met verdenking op of reeds gediagnosticeerde prostaatkanker. Hieronder volgen de vijf klinische situaties waarvoor de PCA3-test volgens Schilling en collega’s bruikbaar zou kunnen zijn:
- Hulp bij de beslissing over te gaan tot een prostaatbiopsie bij mannen met een verhoogde prostaatspecifieke antigeen (PSA) waarde en één of meer voorafgaande negatieve biopsieën
- Hulp bij de beslissing over te gaan tot een prostaatbiopsie bij mannen met een normale PSA-waarde en een familiegeschiedenis van prostaatkanker
- Hulp bij de beslissing over te gaan tot een prostaatbiopsie bij mannen met een verhoogde PSA-waarde (2,5-10 ng/mL) die eerder nog geen prostaatbiopsie hebben ondergaan
- Hulp bij de beslissing over te gaan tot een prostaatbiopsie bij mannen met een verhoogde PSA-waarde en een bijkomende urinaire/urineweg aandoening, zoals symptomenvan de lagere urinewegen
- Hulp bij de beslissing over te gaan tot een actieve therapie of een actieve controle is vereist bij mannen waarbij prostaatkanker reeds is vastgesteld
Dit laatste punt is van bijzonder belang aangezien het betrekking heeft op een kritieke beslissing betreffende de behandeling van een individuele patiënt met prostaatkanker, zoals de keuze tussen voortzetting van een actieve controle in plaats van een actieve en agressieve therapie.
In toekomstige publicaties zullen de 5 klinische toepassingen zoals beschreven door Schilling en collega’s uitgebreider worden besproken.
Bron:
The Prostate Cancer gene 3 assay: indications for use in clinical practice
Schilling D, de Reijke T, Tombal B, de la Taille A, Hennenlotter J, Stenzl A.
BJU Int 2010;105:452-5
De bijeenkomst van de American Society of Clinical Oncology (ASCO) is één van ‘s werelds grootste wetenschappelijke bijeenkomsten op het gebied van kanker. Tijdens de bijeenkomst van 2009 werden twee belangrijke publicaties over één van de meest uitgebreide PCA3-onderzoeken gepresenteerd.
Bij één onderzoek waren meer dan 2400 mannen betrokken. Uit het onderzoek bleek dat de PCA3-scores een aanzienlijke correlatie vertoonden met een positief prostaatbiopsieresultaat en dat mannen met een hogere PCA3-score een grotere kans op prostaatkanker hadden.
Bij slechts 6 % van de mannen met een zeer lage PCA3-score werd kanker geconstateerd, in tegenstelling tot 57 % van de mannen met een zeer hoge PCA3-score.
PCA3-scores waren ook gerelateerd aan de agressiviteit van de kanker: de PCA3-scores waren hoger bij mannen met een zeer agressieve kankervorm dan bij mannen met minder agressieve (“lage graad”) kankervormen.
Ten slotte kon met de PCA3-test ook de kans op diagnose van prostaatkanker worden voorspeld met behulp van een latere prostaatbiopsie.
Het tweede onderzoek bevestigde eerder onderzoek waaruit bleek dat de PCA3-test beter werkt dan alleen serum-PSA voor de detectie van prostaatkanker, en dat de PCA3-test de diagnosenauwkeurigheid verhoogt in combinatie met serum-PSA en andere klinische gegevens.
Bron:
Drewnowska et al.
PCA3: A urine-based genetic assay for detection of prostate cancer in men with elevated PSA.
J Clin Oncol 27:15s, 2009 (suppl; abstr 5054)
Rittmaster et al.
Predictive value of PCA3 for prostate biopsy outcome in men receiving dutasteride: Results from the dutasteride REDUCE trial.
Abstract No. 190; ASCO 2009
De lage specificiteit van het serum prostaatspecifieke antigen (PSA) voor de detectie van prostaatkanker heeft geleid tot een groot aantal onnodige prostaatbiopsieën en tot overdiagnose en overbehandeling van minder agressieve kankervormen.
Daarom heeft zich urologisch onderzoek gericht op de ontwikkeling van biomarkers die met een grotere specificiteit onderscheid maken tussen kanker- en niet-kankerpatiënten.
Op deze manier werd prostaatkankergen 3 (PCA3) ontdekt. PCA3 is zeer specifiek voor prostaatkanker aangezien het ongeveer 100 keer sterker tot expressie komt in prostaatkankerweefsel dan in normaal prostaatweefsel.
Op basis van deze kenmerken werd een zogenoemde “PCA3-test” ontwikkeld waarmee de aanwezigheid van PCA3 in urinemonsters wordt gemeten uit urine dat na een digitaal rectaal onderzoek is afgenomen.
Vlaeminck-Guillem en zijn collega’s evalueren de ontwikkeling van de PCA3-test en het wetenschappelijke bewijs dat aantoont dat hiermee de biopsieresultaten en de prostaatkankerprognose kunnen worden voorspeld. In deze bespreking worden 11 klinische studies besproken die de klinische bruikbaarheid van PCA3 voor de detectie van prostaatkanker beoordeelden.
Men concludeerde dat de gevoeligheid van de PCA3-test lager was dan die van totaal serum-PSA, maar de specificiteit, de negatief voorspellende waarde (NPV) en positief voorspellende waarde (PPV) waren hoger. Dit geldt vooral voor mannen waarbij de biopsie eerder negatief uitviel. In tegenstelling tot PSA, is PCA3 niet gerelateerd aan de grootte van de prostaat.
De onderzoeksresultaten suggereren dat de resultaten van de PCA3-test (“PCA3-score”) gerelateerd zijn aan het tumorvolume, het tumorstadium en de tumorgraad. Op deze manier kan de PCA3-score helpen bij de onderscheiding van een minder agressieve en een agressieve vorm van prostaatkanker.
De conclusie was dat de PCA3-test een hulpmiddel kan zijn bij het besluit of er nieuwe biopsieën moeten worden uitgevoerd bij patiënten die minimaal één eerder negatieve biopsie hadden. De PCA3-test zorgt voor meer specificiteit bij prostaatkankertests en kan een aanvulling zijn op het diagnostische algoritme voor de behandeling van prostaatkankerpatiënten.
Bron:
Vlaeminck-Guillem V, Ruffion A, André J, Devonec M, Paparel P. J Urol 2009 doi:10.1016/j.urology.2009.03.046
In een persbericht uit het tijdschrift “Medical News Today” wordt het recent gepubliceerde onderzoek “Prostate Cancer Gene 3 (PCA3): Development and Internal Validation of a Novel Biopsy Nomogram.” door Chun en collega’s samengevat.
Het doel van het onderzoek bij 809 mannen was de beoordeling van een PCA3-gebaseerd risicoprofiel (nomogram) voor mannen die voor het eerst of herhaaldelijk een prostaatbiopsie hebben ondergaan voor de detectie van prostaatkanker.
De combinatie van PCA3 met bewezen risicofactoren voor prostaatkanker, zoals de concentratie prostaatspecifiek antigeen (PSA-waarde) of bevindingen van een digitaal rectaal onderzoek (DRE), hebben het risicoprofiel verbeterd. Uit dit onderzoek blijkt met name dat PCA3 helpt de tekortkomingen van PSA betreffende de lage specificiteit te overwinnen.
De auteurs concluderen dat hoewel er aanvullend, uitgebreid onderzoek nodig is om hun bevindingen te staven, het PCA3-gebaseerde risicoprofiel (nomogram) een hulpmiddel voor clinici kan zijn bij het besluit of voor een bepaalde patiënt verdergaand prostaatonderzoek nodig is.
Definitie risicoprofiel (nomogram): In de geneeskunde is een risicoprofiel (nomogram) een voorspellingsinstrument waarin klinische en pathologische factoren zijn opgenomen waarvan bekend is dat zij invloed hebben op de uitkomst van een bepaalde aandoening, en dat wordt gegenereerd met behulp van statistische methoden. Risicoprofielen (nomograms) vormen een hulpmiddel voor clinici en de patiënt bij hun beslissing over de behandeling van een aandoening.
Bron:
Chun FK, et al.Prostate Cancer Gene 3 (PCA3): Development and Internal Validation of a Novel Biopsy Nomogram. Eur Urol. 56 (2009) 659 – 668
Link Medical News Today
De gegevens werden in maart 2009 tijdens het Europese Urologie Congres in Stockholm kort samengevat gepresenteerd.
In deze Europese studie werd onderzocht in hoeverre de PCA3-test een hulpmiddel bij de besluitvorming voor de uitvoering van een eerste prostaatbiopsie kan zijn.
Uit de gegevens blijkt dat de PCA3-test een eenvoudig uit te voeren procedure is welke urologen en hun patiënten kan helpen bij het besluit tot uitvoering van een prostaatbiopsie.
Bron:
De la Taille et al., Eur. Urol. Suppl. 2009; “Improved prediction of biopsy outcome using prostate cancer gene 3 (PCA3) in men undergoing initial biopsy”, 8:193 (Abstract 292)
In dit actuele overzichtsartikel door prof. Schalken wordt de kennis van zaken over het PCA3-gen samengevat.
De ontdekking van het PCA3-gen vormde de basis voor de ontwikkeling van de PCA3-test. De ontwikkeling van de test en zijn betekenis voor de diagnose van een prostaatcarcinoom, in het bijzonder bij de beslissing of al dan niet een prostaatbiopsie wordt uitgevoerd, wordt eveneens uitvoerig toegelicht.
Het artikel eindigt met de conclusie dat de PCA3-test de eerste moleculaire, diagnostische test voor prostaatkanker uit biologische vloeistoffen (in dit geval urine) is en dat hij een grote hulp kan zijn bij de diagnose van een prostaatcarcinoom.
Bron:
Schalken JA, Eur. Urol. 2009; “Towards early and more specific diagnosis of prostate cancer? Beyond PSA: new biomarkers ready for prime time”, 8:97-102
De term “moleculaire diagnostiek” is een verzamelnaam voor een aantal laboratoriumtechnieken die gebruik maken van nucleïnezuren (DNA en RNA).
De introductie van deze technieken heeft geleid tot een ware schokgolf in de medische diagnostiek. Verwacht wordt dat deze technieken een prominente rol zullen gaan spelen in de geneeskunde van de 21ste eeuw.
Gebruik wordt gemaakt van gespecialiseerde technieken om rechtstreeks het erfelijk materiaal (DNA en RNA) van menselijke cellen of micro-organismen te onderzoeken. De kracht van deze technieken ligt in de enorme gevoeligheid.
De moleculaire biologie kent op dit ogenblik reeds een ruime toepassing in het opsporen en het opvolgen van infectieziekten, bepaalde vormen van kanker en aangeboren afwijkingen. Het is nu al duidelijk dat de moleculaire biologie in de nabije toekomst ook een belangrijke rol zal spelen in nieuwe behandelingsmethoden van kanker en erfelijke ziekten.
Wednesday, April 21, 2010
0 Comments