A A
RSS

De PCA3-test: het besluit tot biopsie bij mannen met een verhoogde PSA-concentratie en een bijkomende prostaataandoening

In een recente bijeenkomst bespraken Schilling en diens collega’s vijf klinische toepassingen waarvoor de PCA3-test bruikbaar kan zijn. Hun conclusies zijn gebaseerd op wetenschappelijk bewijs en praktijksituaties uit hun klinische werk.

De vierde klinische toepassing die door Schilling en collega’s is besproken, is het besluit tot biopsie bij mannen met een verhoogde serum PSA-waarde en een bijkomende prostaataandoening.

Het wetenschappelijke bewijs voor deze klinische toepassing is beperkt.

Schilling en collega’s presenteren het geval van een 72-jarige man met symptomen in de lagere urinewegen die zouden kunnen wijzen op een benigne prostatische hyperplasia (een goedaardige vergroting van de prostaat). De man had een totale PSA waarde van 7 ng/mL, een verhoogd prostaatvolume van 70 mL (deze prostaat is aanzienlijk vergroot), normale bevindingen bij het digitale rectale onderzoek (DRE) en had geen eerdere biopsie ondergaan.

Een lage PCA3-score van 9 wijst op een lage kans op de aanwezigheid van prostaatkanker bij een biopsie. Er werd uiteindelijk een prostaatbiopsie uitgevoerd. Volgens de standaardmethode van de kliniek werden tijdens de procedure 21 afzonderlijke monsters uit de prostaat genomen: in geen van de 21 monsters werd kanker gevonden.

Hoewel het wetenschappelijke bewijs voor het gebruik van de PCA3-test voor deze klinische toepassing beperkt is, wijst de casusbespreking van Schilling en collega’s erop dat een lage PCA3-score indicatief kan zijn voor een negatief resultaat van een daaropvolgende prostaatbiopsie.

Bron:
The Prostate Cancer gene 3 assay: indications for use in clinical practice
Schilling D, de Reijke T, Tombal B, de la Taille A, Hennenlotter J, Stenzl A.
BJU Int 2010;105:452-5

Print dit artikel Print dit artikel